Choroby

Znajdź chorobę:

Wybierz literę rozpoczynającą nazwę choroby:

Bulimia

Bulimia to zaburzenie odżywiania polegające na częstym przejadaniu się, a następnie pozbywaniu się spożytego pokarmu za pomocą środków przeczyszczających i wymiotów. Osoby cierpiące na tę chorobę nadmiernie interesują się problematyką jedzenia, cechuje je nieopanowane łakomstwo, często czują wręcz przymus jedzenia.

Zobacz również objawy tej choroby: Objawy bulimii

Część chorych myśli o jedzeniu przez cały czas, co wywołuje u nich trudności z koncentracją i negatywnie oddziałuje na ich edukację czy życie zawodowe. Do niedawna zaburzenie to występowało przede wszystkim w społeczeństwach zachodnich, w których istnieje kult szczupłej sylwetki. Obecnie staje się ono coraz bardziej powszechne również w krajach rozwijających się, do których przenika zachodni styl życia. Bulimia dotyka przede wszystkim kobiet, stanowią one 80% wszystkich chorych. Przeważnie występuje wśród  dwudziestoparolatków. Jest to choroba, która nierozerwalnie łączy z niepokojem dotyczącym pożywienia i wagi. Osoby na nią cierpiące regularnie się objadają, po czym wywołują wymioty lub w inny sposób starają się kontrolować wagę swojego ciała. Niedające się opanować napady przejadania się często stają się reakcją na stresujące wydarzenia. Bywają poprzedzane złym nastrojem, niepokojem i poczuciem niższości. Chorzy na bulimię wykazują cechy osobowości depresyjnej, często towarzyszy im lęk i przygnębienie.

Czynniki mogące spowodować bulimię

Istnieją dowody na genetyczną podatność na bulimię - krewni pacjentek cierpiących na zaburzenia odżywiania wykazują do 8 razy wyższe ryzyko zapadnięcia na te choroby. Bulimia występuje częściej w państwach zachodnich, które przy jednoczesnym produkowaniu nadwyżek żywności, faworyzują trudny do osiągnięcia wzorzec szczupłej sylwetki. Ten problem szczególnie dotyczy młodych kobiet, które starają się osiągnąć kreowany przez media ideał sylwetki. Skupiają się one w nadmiernym stopniu na własnej atrakcyjności fizycznej i wyglądzie swojego ciała. Bulimia częściej dotyka te kobiety, które obracają się w kobiecym środowisku np. w szkole z internatem oraz określone grupy zawodowe np. aktorki czy modelki.

Na wystąpienie zaburzeń odżywiania narażona jest szczególnie młodzież, która nie zakończyła jeszcze procesu budowania swojej tożsamości. W tym okresie życia każde odstępstwo od społecznie akceptowalnych norm, może doprowadzić do kryzysów psychicznych.

Bulimia łączy się zazwyczaj z zaburzeniem tożsamości kobiecej. W takiej sytuacji popęd oraz impulsy seksualne zostają przesunięte w sferę regulacji przyjmowania pokarmów. Kobieta, często w sposób świadomy, odcina się od nich co prowadzi do konfliktowego rozwoju tożsamości płciowej.

Innym czynnikiem, który może zwiększyć podatność na bulimię są nieprawidłowe interakcje rodzinne. Wyjątkowo duże znaczenie ma relacja z matką, która jeśli nie jest prawidłowa prowadzi do buntu i odrzucenia roli kobiecej przez nią reprezentowanej. Dzieje się tak w przypadkach, gdy matka jest wyjątkowo krytyczna i ma dominującą osobowość. W takich sytuacjach chory zaczyna walczyć o swoją autonomię.

Bulimia występuje również u osób, które w dzieciństwie zostały wykorzystane seksualnie. Dzieje się tak prawdopodobnie dlatego, że przemoc na tle seksualnym obniża samoocenę oraz zwiększa podatność na choroby psychiczne.

Kolejnym czynnikiem, który również może doprowadzić do zaburzeń odżywiania się są nieudane próby odchudzania się. Zmniejszenie ilości spożywanego pokarmu wywołuje ciągły głód, który prowadzi do napadów przejadania się. Osoba, która postępuje w ten sposób po pewnym czasie popada w cykl chorobowy.

Na wystąpienie tej choroby mają także wpływ zaburzenia psychologiczne takie jak niska samoocena czy brak akceptacji własnego ciała, które prowadzą do depresji. Stany emocjonalne mają bardzo duży wpływ na ilość spożywanych pokarmów. Stres, narastające problemy, poczucie beznadziei mogą spowodować ?ucieczkę w jedzenie?. Poprzez spożywanie pewnych produktów, zwłaszcza bogatych w węglowodany, chory redukuje stan napięcia emocjonalnego i uspokaja się. Organizm zaczyna wydzielać większa ilość serotoniny, co poprawia nastrój, jednakże tylko na krótki okres czasu. Kiedy dobroczynne działanie jedzenia mija, chory staje z powrotem przed nierozwiązanym problemem, który wywołuje w nim napięcie. Aby je zmniejszyć, zaczyna jeść i tak wpada w cykl chorobowy. Chory traci przekonanie w skuteczność diety i stara się kontrolować wagę ciała za pomocą stosowania środków farmakologicznych, przeczyszczających i wywoływania wymiotów.

Leczenie bulimii

Najskuteczniejszym sposobem leczenia bulimii jest forma psychoterapii z zastosowaniem podejścia poznawczo ? behawioralnego. Podczas terapii wypracowuje się zdrowe nawyki żywnościowe oraz stara się rozwiązać inne problemy życiowe, które mogły wpłynąć na pojawienie się choroby. Dodatkowo dąży się do wypracowania  nowego sposobu myślenia, w którym dążenie do osiągnięcia szczupłej sylwetki nie będzie już priorytetem i koniecznością.

Pewne efekty w leczeniu bulimii przynosi także zastosowanie leków antydepresyjnych z grupy SSRI, nawet w przypadkach, kiedy dana osoba nie cierpi na żadne zaburzenia lękowe czy depresyjne. Leki te zmniejszają skłonność do przejadania się ponieważ  wpływają na systemy działania serotoniny w mózgu, która jest odpowiedzialna za regulację apetytu. Najwięcej korzyści przynosi połączenie leczenia farmakologicznego oraz psychoterapii. Wielu pacjentów jest w stanie całkowicie wyleczyć się z bulimii i powrócić do prawidłowych nawyków żywnościowych. Wskaźniki poprawy i wyleczenia wynoszą od 30% do 80%.

Autor: Beata Bryk

Zobacz również objawy tej choroby: Objawy bulimii

Czy operacja wyrostka jest zawsze konieczna?

Operować „atak wyrostka” na łodzi podwodnej 300 metrów pod wodą, czy też wynurzyć się na powierzchnię, aby zorganizować transport do szpitala? Takiego wyboru od 1973 roku ponad czterdziestokrotnie musieli dokonywać lekarze na pokładzie francuskich podwodnych łodzi atomowych. Czterdzieści razy operacja miała miejsce p... czytaj więcej

Czy to prawda czy fałsz?

Badania sugerują, że w kwestii odróżniania prawdy od kłamstwa powinniśmy zaufać swojemu instynktowi. Lepiej i szybciej zidentyfikujemy kłamcę, jeśli utrwalimy jego wstępne odpowiedzi. Zbytnie ich przemyślanie i analizowanie zniekształci prawdziwe przesłanie. Wnioski te potwierdzają psycholodzy.... czytaj więcej

Dodaj komentarz

Brak komentarzy

Gorący temat

Niska waga ciała może być przeszkodą w poczęciu dziecka!

Niska waga ciała może być przeszkodą w poczęciu dziecka!

Nie tylko otyłość jest przyczyną niepłodności »

Najnowsze choroby

Tagi

Aktualności