Choroby

Znajdź chorobę:

Wybierz literę rozpoczynającą nazwę choroby:

Depresja młodzieńcza

Depresja młodzieńcza dotyczy okresu dorastania - okres pokwitania do osiągnięcia dorosłości. Depresja u nastolatków może być nie do rozpoznania, ponieważ niektóre jej objawy mogą być również objawami psychicznymi okresu dojrzewania. Depresja młodzieńcza często jest mylona przez rodziców z buntem młodzieńczym, którego źródłem jest m.in. potrzeba niezależności od rodziców.

Co przeżywa nastolatek?

U dziecka, które wchodzi w okres dorastania, pojawiają się nowe możliwości oraz nowe potrzeby. Na pierwszy plan wysuwa się potrzeba niezależności od rodziców, którzy często blokują jej realizację. Rodzicom jest bardzo trudno określić granice realizacji potrzeby niezależności przez nastoletnie dziecko. Gdzie rodzice powinni postawić tamę? Warto zdawać sobie sprawę, że poprzez realizację potrzeby niezależności nastolatek formuje swoją tożsamość.

W okresie dorastania u nastolatków oprócz potrzeby niezależności od rodziców, zwiększa się potrzeba prywatności. Nastolatkowie znacznie częściej mają potrzebę tajemnicy, nie dzielą się już tak chętnie swoimi przeżyciami z rodzicami, jak robili to w okresie dzieciństwa. Pojawia się również bunt, który można określić jako sprzeciw wobec rodziców. Tego typu bunt przeżywają również młodsze dzieci, jednak bunt u nastolatka przebiegać może ze znacznym nasileniem, często w niezrozumiałym dla rodziców brakiem zaufania do nich.

Okres dorastania charakteryzuje się również zmiennością nastrojów. Nastolatkowie łatwo popadają w skrajności, są niecierpliwi. Niepokojące dla rodziców jest nawiązywanie przez ich nastoletnie dzieci nowych - nie zawsze akceptowalnych - znajomości. Rodzice nie mają już takiego wpływu na otoczenie, z którym styka się nastolatek, jaki mieli w okresie dziecięcym. Nastolatek, który ma potrzebę tajemnicy, już tak chętnie nie opowiada o swoich znajomych a jednocześnie coraz częściej przebywa poza domem, co realizuje jego potrzebę niezależności od rodziców.

Kiedy można mówić o depresji młodzieńczej?

Które zachowania są symptomami depresji młodzieńczej? Bunt, sprzeciw, agresja, są to stany emocjonalne, które mogą świadczyć o depresji u nastolatka. Jednak są to też stany, które są zupełnie normalne dla okresu dojrzewania. Nie jest więc prosto stwierdzić w tym okresie, które zachowanie jest normą, a które jest patologiczne i może świadczyć o depresji.

Wśród objawów depresji wymienia się takie zachowania, jak arogancja, drażliwość i impulsywność w kontaktach z ludźmi, łamanie norm, niedbanie o wygląd, zamknięcie w sobie. Każde z tych zachowań może z mniejszym lub większym nasileniem wystąpić u osób w okresie dojrzewania, co niekoniecznie musi świadczyć o depresji młodzieńczej.

Bardziej niepokojącymi objawami, są autoagresja, brak zainteresowań, wagarowanie, nadużywanie alkoholu, nagłe pogorszenie zdolności intelektualnych. O depresji mogą świadczyć problemy z apetytem, które mogą polegać na nadmiernym objadaniu się lub braku łaknienia (tego typu zaburzenie częściej dotyczy dziewczyn, niż chłopców). Objawem depresji u młodego człowieka może być, podobnie jak u osób dorosłych, bezsenność. Jednak te zachowania również mogą być jedynie związane z okresem dojrzewania i samoistnie ustąpić. Gdy jednak tak się nie dzieje to powinien być to powód do niepokoju.

Dla depresji młodzieńczej charakterystyczny jest lęk o przyszłość. Nastolatek, nie potrafi sobie wyobrazić siebie, jako osoby dorosłej. Uważa, że nie poradzi sobie w świecie dorosłych. Często nie chce dorosnąć, aby nie brać życia w swoje ręce. Jeżeli do tego dochodzi spadek wydolności w nauce, obniżenie nastroju oraz nietypowe dolegliwości cielesne, zaburzenia snu i apetytu, daje to obraz, który świadczy o depresji u osoby nastoletniej.

Niektórzy naukowcy twierdzą, że depresja młodzieńcza dotyczy właściwie wszystkich pomiędzy 13 a 16 rokiem życia. Związane jest to z przemianami zachodzącymi w organizmie oraz zmianami funkcjonowania mózgu. Stan depresyjny może utrzymywać się przez dłuższy lub krótszy czas, z mniejszym lub większym nasileniem - jest to kwestia indywidualna. Jeżeli objawy depresji młodzieńczej utrzymują się po 17 roku życia, świadczy to o trudnościach przejścia przez okres dojrzewania i powinna być wskazaniem do szukania pomocy profesjonalnej. Podobnie depresja o znacznym nasileniu, przede wszystkim kiedy mamy do czynienia z autoagresją, nie może być pozostawiona sama sobie. Należy mieć na uwadze, że depresja młodzieńcza odpowiedzialna jest w znacznej mierze za gwałtownie narastające w okresie dorastania nasilenie prób samobójczych.

Kto jest najbardziej narażony na depresję młodzieńczą?

Zmiany hormonalne, które obserwuje się w trakcie dojrzewania, sprawiają, że praktycznie każdy może być narażony na depresję młodzieńczą. Jednak niezwykle istotna jest sytuacja w rodzinie. Do powstania depresji u nastolatków mogą przyczynić się różnego rodzaju problemy w rodzinie (np. rozwód rodziców lub śmierć jednego z rodziców). Kontekst jaki towarzyszy objawom pozwala odróżnić depresje od zwykłych problemów okresu dojrzewania.

Staną depresyjnym sprzyja uczucie braku wsparcia ze strony rodziców, brak miłości. Bywa również, że dziecko zbyt wcześnie, jak na swój wiek, zmuszone jest przejąć role dorosłego, np. opieka nad młodszym rodzeństwem. Taka sytuacja może być ponad siły dorastającego człowieka. Przyczyną depresji jest też bieda, która może wywołać stan beznadziei. Dorastający człowiek może nie widzieć przed sobą przyszłości, możliwości polepszenia swojej sytuacji materialnej. Często bieda wpływa również na relacje z rówieśnikami, poczucie bycia gorszym od nich.


Warto wiedzieć:


Zwyrodnienie plamki żółtej zapowiedzią depresji


Do depresji przyczynić się mogą młodzieńcze zawody miłosne, gdyż młody człowiek w tym okresie jest bardzo emocjonalny. W grupie ryzyka są osoby, które mają niskie poczucie własnej wartości oraz młodzi ludzie, którzy nie są akceptowani przez rówieśników. Akceptacja rówieśników, ma ogromne znaczenie dla młodego człowieka. Izolacja, przemoc ze strony rówieśników (zarówno słowna, jak i fizyczna), odrzucenie, wyśmiewanie, mogą doprowadzić nawet do samobójstwa. Niestety młodzi ludzie w okresie dorastania często zamykają się w sobie, oddalają od rodziców, dlatego często zdarza się, że rodzice nie mają pojęcia o sytuacji swojego dziecka w grupie rówieśniczej.

Jak wcześniej zostało wspomniane depresja młodzieńcza może przyczynić się do problemów w szkole. Warto również zdawać sobie sprawę, że może być ona także spowodowana niepowodzeniami szkolnymi. Rodzice nie powinni bagatelizować trudności w nauce swoich dzieci. Powinni starać się, na tyle na ile to możliwe, pomóc dziecku w obowiązkach szkolnych. Być może będzie trzeba nadrobić wieloletnie zaległości, np. nieumiejętność samodzielnego uczenia się. Być może trzeba przebadać dorastającego człowieka pod kątem nierozpoznanych wcześniej deficytów poznawczych - ogólnych lub częściowych - takich jak dysleksja czy dysortografia. Szkoła dla dziecka jest tak ważną sferą, jak dla dorosłego praca. Problemy w pracy mają duże znaczenie dla kondycji psychicznej u osób dorosłych, podobne znaczenie dla kondycji psychicznej osób dorastających mają problemy szkolne.

Jak leczy się depresję młodzieńczą?

Młody człowiek w okresie dojrzewania, pomimo że często sprawia wrażenie, jakby wolał, aby rodzice do niczego się nie wtrącali, to w rzeczywistości bardzo potrzebuje czuć bliskość i wsparcie rodziny. Chęć tego wsparcia należy komunikować umiejętnie, nie nachalnie. Ważne jest, aby dziecko miało tego świadomość. Niezwykle ważna jest rozmowa z dorastającym dzieckiem. Należy wyczuć odpowiedni moment. Nie można zmuszać na siłę nastolatka do rozmowy. Przyniesie to efekt odwrotny. Nie można dopuścić do sytuacji, kiedy dziecko z problemami pozostanie samo. Taka sytuacja może być nie do uniesienia i spowodować zaburzenia u osoby dorastającej.

Jeżeli u dziecka zostanie zdiagnozowana depresja młodzieńcza, to w takiej sytuacji terapią zajmuje się wykwalifikowany psycholog. Najprawdopodobniej młody człowiek zostanie poddany terapii poznawczej. Psycholog będzie starał się modyfikować błędne skojarzenia i tory myślenia. Psycholog może zdecydować się na terapie grupową. Szczególnie w sytuacji, kiedy u podstaw depresji leżą zaburzone kontakty z rówieśnikami. W sytuacji, gdy depresja związana jest z dysfunkcją rodziny chorego, wtedy młody człowiek uczestniczy w terapii rodzinnej. Bardzo ważne dla powodzenia leczenia jest, aby wszyscy członkowie rodziny aktywnie włączyli się w terapie. Farmakoterapia u osób w okresie dojrzewania stosowana jest w ostateczności. Przede wszystkim, kiedy u chorych na depresje młodzieńczą obserwuje się skłonności samobójcze lub autoagresję, również w przypadków silnych lęków.

Trądzik i depresja: uwaga na izotretynoinę

Przepracowanie związane z większym ryzykiem depresji

Pracowanie po godzinach może i opłaca się twojej firmie, ale tobie może przynieść większe ryzyko depresji. Nowe badanie, opublikowane w dzienniku Plos One, pokazuje, że ludzie, którzy pracują 11 albo i więcej godzin dziennie, są ponad dwa razy bardziej zagrożeni epizodem ciężkiej depresji, w porównaniu do ludzi, kt&oacut... czytaj więcej

Jedzenie bez glutenu sprzyja depresji

Dieta bez glutenu naraża daną osobę na większe ryzyko depresji oraz zaburzeń odżywiania. Kobiety, które cierpią z powodu nietolerancji glutenu, są bardziej podatne na stres, na depresję oraz na problemy z obrazem własnego ciała, jeżeli muszą przestrzegać ścisłej bezglutenowej diety.... czytaj więcej

Dodaj komentarz

Brak komentarzy

Gorący temat

Depresja u nastolatków

Depresja u nastolatków

Depresja może dotyczyć również Twojego dziecka ... »

Najnowsze choroby

Tagi

Aktualności