Choroby

Znajdź chorobę:

Wybierz literę rozpoczynającą nazwę choroby:

Trichofagia - zjadanie włosów

Termin trichofagia pochodzi z języka greckiego. Jest to połączenie dwóch słów: tricha (włosy) i phagein (jeść), gdyż choroba ta polega na jedzeniu włosów, przede wszystkim własnych. Niektórzy chorzy ograniczają się do zjadania jedynie cebulek włosów. Trichofagia jest schorzeniem o podłożu psychicznym, z którym często borykają się pacjenci z trichotillomanią (schorzenie polegające na wyrywaniu sobie włosów).

Chorzy mogą przeżuwać włosy jeszcze nie wyrwane z głowy (dotyczy to przede wszystkim kobiet z długimi włosami). Mogą też zjadać włosy po wcześniejszym ich wyrwaniu. Trichofagia jest zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym (OCD). Zaburzenia te potocznie nazywane są nerwicą natręctw. W przypadku tych zaburzeń chorym trudno się oprzeć pewnym czynnością. W przypadku trichofagii jest to spożywanie włosów. Powstrzymanie się od zjadania włosów wiąże się z narastającym lękiem, niepokojem, napięciem, cierpieniem. Cechą charakterystyczną nerwicy natręctw są czynności, które chorzy wykonują - kompulsje - odczuwane jako niechciane i nierzadko spostrzegane też jako nielogiczne. W związku z tym jest to dla pacjentów choroba bardzo wstydliwa i próbują ją ukryć.

Skutki zdrowotne trichofagii

Trichofagia oprócz problemu estetycznego, a mianowicie widocznych ubytków owłosienia na głowie, może powodować poważne konsekwencje zdrowotne. Włosy mogą zalegać w żołądku i utworzyć bezoar, a w konsekwencji chorzy mogą mieć problem z zespołem Roszpunki, który jest jednym z rodzajów niedrożności jelit.

W większości przypadków bezoar, czyli ciało obce w żołądku, nie wywołuje żadnych objawów. W przypadku dużych bezoarów, w tym przypadku dużych kul stworzonych ze zjadanych włosów, można wyczuć guz w nadbrzuszu.

Kiedy zjadanie włosów doprowadzi do zespołu Roszpunki, pacjenci skarżą się na bóle brzucha w nadbrzuszu, nudności, wymioty, spadek łaknienia, spadek masy ciała, refluks żołądkowo-przełykowy, nieprzyjemny zapach z ust.

Warto wiedzieć, że jedzenie włosów jest jednym z wielu zaburzeń łaknienia.

Spaczone łaknienie polegające na chęci  jedzenia rzeczy niejadalnych nazywane jest w medycynie pica. Oprócz włosów chorzy z zaburzeniem pica mogą spożywać:

  • wypalone zapałki - kautopireiofagia,
  • kurz - koniofagia,
  • zimię - geofagia,
  • krew - hematofagia,
  • szkło (np. ze szklanek) - hialofagia,
  • kamienie - litofania,
  • zwłoki - nekrofagia,
  • drewno - ksylofagia.

Kiedy dochodzi do zjadania włosów?

Często czynność zjadania włosów poprzedza bawienie się nimi, kręcenie włosami, zwijanie. Tego typu czynności prowadzą do wyrwania włosów wraz z cebulkami lub złamania się włosów i zjadania ich. Czynności tej sprzyja silny stres, gdy chorzy chcą wyładować negatywne emocje. Chorzy na trichofagię powinni szukać zawsze jakiegoś aktywnego zajęcia, ponieważ zjadaniu włosów sprzyja nuda.  Najczęściej do zjadania włosów dochodzi podczas biernego odpoczynku (oglądanie telewizji na kanapie, czytanie książki) ale również podczas nauki.

Na podstawie obserwacji osób z zespołem Roszpunki zauważono, że zjadanie włosów dotyczy najczęściej osób, u których występują zaburzenia emocjonalne. Trichofagia jest związana z depresją oraz  z zespół Tourette'a. Zjadanie włosów pojawia się u osób z nerwicami. Trichofagia jest konsekwencją trichotillomanii, a ta z kolei związana jest z mutacją genu SLITRK1, odpowiedzialnym za tworzenie połączeń między neuronami.

Leczenie trichofagii

W tego typu problemach hospitalizacja zazwyczaj nie jest konieczna, jednak zależy to od nasilenia objawów, czasu ich trwania i ich wpływu na codzienne funkcjonowanie pacjenta i wpływu na zdrowie. Od tych czynników zależy rownież czy konieczne jest wdrożenie leczenia farmakologicznego, np. inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny(SSRI). Na początek chory powinien udać się na konsultację psychiatryczną. Przyczyny tego typu objawów mogą zostać ujawnione podczas dłuższej pracy terapeutycznej.

Ważne jest, żeby dać choremu odczuć, ze sięgniecie po pomoc psychiatryczną nie jest czymś ujmującym mu. Ważna jest pomoc osob bliskich. Trzeba okazać akceptację, ponieważ ludzie cierpiący na zjadanie włosów wstydzą się tego problemu a jednocześnie nie potrafią sami poradzić sobie i przestać. Zwracanie uwagi chorym i tłumaczenie o szkodliwości zjadania włosów nic nie da. Efekt może być odwrotny, ponieważ napięcie u chorego wzrasta, a tym samym chęć jego rozładowania wyuczonymi zachowaniami.

Psychoterapia pozwala przede wszystkim, znaleźć inny sposób rozładowywania napięcia niż czynność zjadania włosów. Leczenie powinno obejmować psychoterapię - najlepiej w nurcie behawioralno-poznawczym i - jeśli lekarz uzna to za konieczne - farmakoterapię. Jeśli jest potrzeba w dalszej kolejności warto także skonsultować się z dermatologiem. Konsultacja pomoże w odrośnięciu włosów. Zjadanie włosów może powodować problemy ze strony układu pokarmowego. Czasem zachodzi konieczność chirurgicznego usunięcia niestrawionych włosów.

Zaburzenia te są uleczalne. Ich uleczalność zależy jednak od wielu czynników, w tym od wieku, zastosowanej metody psycho- lub farmakoterapii, czynników środowiskowych oraz innych.

Nerwica natręctw

Uporczywe nawracające myśli oraz przymus wykonania jakiś czynności to podstawowe objawy nerwicy natręctw. Objawy te pojawiają się w natężeniu patologicznym. Najczęstszą jest obsesyjna obawa i konieczność mycia rąk. czytaj więcej

Nerwica neurasteniczna

Do najczęstszych nerwic należy nerwica neurasteniczna, która cechuje się z jednej strony stanami rozdrażnienia i wybuchowości, a drugiej astenią, uczuciem osłabienia i niemożności. Występować będą wszystkie objawy typowe dla nerwicy i wszystkie objawy wegetatywne.... czytaj więcej

Dodaj komentarz

Brak komentarzy

Gorący temat

Depresja u nastolatków

Depresja u nastolatków

Depresja może dotyczyć również Twojego dziecka ... »

Najnowsze choroby

Tagi

Aktualności